WEBVTT 00:00:00.000 --> 00:00:02.640 Pamiętam przede wszystkim huk. 00:00:04.140 --> 00:00:10.680 Spaliśmy we trzech w namiocie, gdzieś wysoko na zboczu Acatenango w Gwatemali. 00:00:11.620 --> 00:00:19.200 I nagle coś tak potężnie walnęło, że momentalnie w jednej chwili wszyscy byliśmy na nogach. 00:00:20.360 --> 00:00:26.900 Wybiegliśmy z namiotu i zobaczyliśmy coś, czego chyba nigdy nie zapomnę. 00:00:26.900 --> 00:00:35.280 Z sąsiedniego wulkanu, Fuego, wystrzelił w górę ogromny strumień czerwonej lawy. 00:00:36.060 --> 00:00:44.860 Przez chwilę wszystko było rozświetlone, lawa stopniowo opadała, spływała po zboczu i przygasała. 00:00:45.660 --> 00:00:46.880 To było niesamowite. 00:00:48.240 --> 00:00:54.120 Ale wiecie co, w pierwszej chwili bardziej się przestraszyłem niż zachwyciłem. 00:00:55.580 --> 00:00:59.740 Nie spodziewałem się, że erupcja może być aż tak głośna. 00:01:00.500 --> 00:01:07.340 Ten dźwięk był potężny, zupełnie inny niż wszystko, co wcześniej słyszałem. 00:01:09.020 --> 00:01:15.040 Jest w tej historii coś zabawnego, bo kiedy zgadzałem się na wyprawę na Acatenango, 00:01:15.900 --> 00:01:17.880 w ogóle nie wiedziałem, że zobaczę coś takiego. 00:01:18.380 --> 00:01:21.120 Myślałem, że po prostu idziemy na kolejną górę. 00:01:23.420 --> 00:01:25.880 Jak to się w ogóle zaczęło. 00:01:27.440 --> 00:01:29.660 Podróżowałem z moim przyjacielem Pawłem 00:01:30.520 --> 00:01:33.500 i mamy taki sposób planowania wyjazdów, 00:01:33.900 --> 00:01:37.620 że każdy z nas szuka miejsc i atrakcji, 00:01:37.720 --> 00:01:39.260 które go interesują, 00:01:39.900 --> 00:01:44.040 raz realizuję moje pomysły i innym razem jego. 00:01:45.320 --> 00:01:48.420 Acatenango akurat było właśnie pomysłem Pawła. 00:01:49.460 --> 00:01:51.340 Nie musiał mnie specjalnie przekonywać, 00:01:51.340 --> 00:01:54.020 Skoro chciał wejść na wulkan, to czemu nie? 00:01:54.780 --> 00:01:58.580 Lubię takie doświadczenia, więc po prostu też się zapisałem. 00:01:59.400 --> 00:02:07.080 Tylko że ja nie zrobiłem, w odróżnieniu od Pawła, praktycznie żadnego researchu. 00:02:07.240 --> 00:02:08.600 Nie mówiąc już o porządnym. 00:02:09.600 --> 00:02:15.000 Nie oglądałem wcześniej filmów, nie czytałem szczegółowych relacji. 00:02:15.800 --> 00:02:18.580 Wiedziałem, że czeka nas trekking w górę, 00:02:18.580 --> 00:02:27.740 Ale nie miałem pojęcia, jak będzie wyglądał, a do tego byłem przekonany, że dam sobie świetnie radę. 00:02:29.080 --> 00:02:37.520 Serio, wydawało mi się, że jestem całkiem niezłym kozakiem i pewnie będę wchodził jako jeden z pierwszych. 00:02:37.920 --> 00:02:46.900 No cóż, i muszę powiedzieć, że rzeczywistość dość szybko zweryfikowała moje oczekiwanie czy moją wizję tej wspinaczki. 00:02:48.220 --> 00:02:52.360 Ale zanim zaczęliśmy się wspinać, pojawił się jeszcze jeden problem. 00:02:54.820 --> 00:02:59.100 Dzień wcześniej szedłem sobie w japonkach, jak to mam w zwyczaju w ciepłych krajach 00:02:59.100 --> 00:03:03.540 i tak niefortunnie uderzyłem swoim małym palcem u nogi, 00:03:04.700 --> 00:03:06.880 że ledwo mogłem chodzić. 00:03:07.060 --> 00:03:12.400 Tak czasem macie, że uderzacie palcem o kant łóżka, 00:03:12.980 --> 00:03:17.540 a tutaj to było jakieś krzesło metalowe, 00:03:17.540 --> 00:03:25.460 na rynku w Antigua i uderzyłem tak silnie, że nie mogłem chodzić. 00:03:25.860 --> 00:03:32.140 To było kilka razy silniej niż czasem się zdarza nam uderzyć w kant łóżka. 00:03:33.020 --> 00:03:36.780 I palec był czerwony, bolał, a ja kulałem. 00:03:37.000 --> 00:03:42.720 Ledwo się doczłopałem do naszego pokoju. 00:03:44.380 --> 00:03:50.060 i tak jak mówię, to nie było lekkie uderzenie, po którym 5 minut człowiek się pokrzywi, 00:03:51.220 --> 00:03:55.880 poleży i w zasadzie o tym zapomni. Naprawdę miałem problem z normalnym chodzeniem. 00:03:56.620 --> 00:04:01.160 I do ostatniego poranka nie byłem pewny, czy w ogóle na tę wyprawę pójdę. 00:04:02.480 --> 00:04:04.560 Paweł wiedział, że idzie. 00:04:06.580 --> 00:04:13.460 i Paweł jak poszedł wieczorem do sklepu, zakupić sobie produkty na podróż, 00:04:13.900 --> 00:04:19.440 to ja w tamtej chwili już byłem przekonany, że raczej nie pójdę 00:04:19.440 --> 00:04:20.820 i nie poszedłem wtedy z Pawłem. 00:04:22.500 --> 00:04:29.600 Potem jeszcze przemyślałem sobie to i poszedłem osobno do tego sklepu 00:04:29.600 --> 00:04:32.780 i kupiłem, pomyślałem, że najwyżej, jeżeli nie dam rady 00:04:32.780 --> 00:04:38.480 to sobie te produkty zużyję w inny sposób, ale chcę być mimo wszystko przygotowany. 00:04:43.000 --> 00:04:51.800 Ja byłem zapisany mimo wszystko i dopiero rano, jak założyłem swoje buty trekkingowe, 00:04:53.300 --> 00:05:00.340 to okazało się, że w tych butach jestem w stanie jakoś tam lepiej lub gorzej chodzić. 00:05:00.820 --> 00:05:05.580 Mimo że palec nadal bolał, to nie uniemożliwiał mi poruszania się. 00:05:07.380 --> 00:05:10.140 i zdecydowałem się ruszyć razem z Pawłem. 00:05:11.780 --> 00:05:17.680 Dlaczego? Ja tak mam, że chyba częściej idę w coś 00:05:17.680 --> 00:05:21.620 i ryzykuję, a potem tego żałuję, niż odpuszczam. 00:05:21.900 --> 00:05:26.060 Niestety to mnie czasem gubi i w tym wypadku 00:05:26.060 --> 00:05:28.460 ja najbardziej bałem się, że coś mnie ominie. 00:05:28.740 --> 00:05:31.920 Pewnie znacie takie uczucie, jesteście gdzieś daleko od domu, 00:05:32.900 --> 00:05:35.360 pojawia się okazja zrobienia czegoś wyjątkowego 00:05:35.360 --> 00:05:40.440 i wiecie, że być może już nigdy nie wrócicie w to miejsce. 00:05:41.560 --> 00:05:47.840 Bo tak często w moim wypadku jest, tym bardziej tak myślałem o Gwatemali, 00:05:47.840 --> 00:05:49.620 że to będzie trudne do powtórzenia. 00:05:50.640 --> 00:05:55.020 Życie płynie dalej, pojawiały się kolejne obowiązki, inne podróże, 00:05:55.340 --> 00:06:00.260 inne plany, inne relacje i nawet jeśli kiedyś wrócicie do danego kraju, 00:06:00.500 --> 00:06:03.360 to niekoniecznie będziecie mieli tę samą okazję 00:06:03.360 --> 00:06:06.560 ale z tymi samymi osobami, w tych samych okolicznościach. 00:06:07.060 --> 00:06:08.800 To się bardzo rzadko zdarza. 00:06:09.940 --> 00:06:12.200 Pomyślałem więc, że jeśli teraz zrezygnuję, 00:06:12.740 --> 00:06:14.880 to mogę później naprawdę tego żałować. 00:06:15.360 --> 00:06:17.300 Tym bardziej, że ten wulkan gdzieś tam, 00:06:18.760 --> 00:06:21.960 gdzieś tam w głowie rezonował. 00:06:23.100 --> 00:06:25.980 Wulkan, no wiecie, pod tym słowem wiele rzeczy się kryje 00:06:26.840 --> 00:06:30.960 i nie jest to taka rzecz, powiedzmy, którą można 00:06:30.960 --> 00:06:36.240 można w każdym zakątku świata zobaczyć, tym bardziej aktywnym. 00:06:40.310 --> 00:06:45.150 I ponieważ nie wiedziałem jeszcze na to, co się pisze dokładnie, 00:06:47.200 --> 00:06:55.780 to nawet lepiej dla mnie, to nawet chętniej, mimo wszystko się na to zdecydowałem. 00:06:57.680 --> 00:07:03.820 Teraz opowiem o tym, o trekingu, który miał być łatwy w mojej głowie, oczywiście. 00:07:05.280 --> 00:07:11.960 Wyruszyliśmy. Pamiętam las, przez który przechodziliśmy, pamiętam mgłę i to, 00:07:12.060 --> 00:07:19.640 że gdzieś w oddali od czasu do czasu było słychać wybuchy Fuego. Nie były bardzo głośne, 00:07:19.740 --> 00:07:28.100 raczej sporadyczne odgłosy przypominające, że obok gdzieś tam znajduje się ten mityczny, 00:07:28.100 --> 00:07:35.350 no, aktywny wulkan. Szliśmy przez kolejne fragmenty trasy, zdobywając wysokość. 00:07:37.810 --> 00:07:41.030 Szybko okazało się, że to nie będzie taki zwykły spacerek, 00:07:41.370 --> 00:07:43.290 jak sobie to wyobrażałem wcześniej. 00:07:46.300 --> 00:07:51.860 Podejście było naprawdę wymagające i to potwierdzał zarówno Paweł, 00:07:52.680 --> 00:08:00.860 jak i moje nogi, bo na postojach nie byliśmy z Pawłem wcale w pierwszej grupie, 00:08:00.860 --> 00:08:06.920 Mimo że jakoś ogarnialiśmy temat, czasem chodziliśmy na siłownię, lubiliśmy chodzić dużo, 00:08:10.230 --> 00:08:18.790 także nie uważam, że byliśmy jakimiś osobami przyklejonymi do stołków, które pracują i siedzą cały dzień, 00:08:20.130 --> 00:08:28.290 ale też umówmy się, nie byliśmy najbardziej wysportowanymi ludźmi na ziemi, natomiast uważaliśmy, że damy radę. 00:08:28.290 --> 00:08:32.950 więc nie byliśmy w pierwszej grupie, ale też uczciwie trzeba powiedzieć, 00:08:33.110 --> 00:08:38.090 że nie zamykaliśmy też całej wycieczki, natomiast na tych postojach 00:08:38.090 --> 00:08:42.270 gdzieś chętnie odpoczęlibyśmy dłużej, raczej byliśmy w tej drugiej połówce mimo wszystko 00:08:43.750 --> 00:08:46.450 i staraliśmy się iść swoim tempem. 00:08:48.900 --> 00:08:55.120 Widać było jednak po nas, że naprawdę sporo kosztuje nas ta wyprawa wysiłku. 00:08:57.120 --> 00:08:59.100 I tutaj muszę uczciwie powiedzieć jedną rzecz. 00:09:01.720 --> 00:09:06.960 Może kiedyś Paweł też to usłyszy, ale myślę, że też myśli podobnie, 00:09:07.140 --> 00:09:12.700 chociaż nie wiem. Bardzo dużo dawało mi to, że szedłem właśnie z Pawłem, 00:09:12.920 --> 00:09:16.020 bo my przez sporą część trasy po prostu sobie żartowaliśmy. 00:09:17.480 --> 00:09:21.080 Nie było tak, że przez cały czas myślałem, jaki jestem zmęczony, 00:09:21.340 --> 00:09:25.240 jak wszystko mnie boli i dlaczego w ogóle się na to zdecydowałem. 00:09:25.240 --> 00:09:31.100 Wręcz przeciwnie. Mimo zmęczenia dobrze się bawiliśmy 00:09:31.100 --> 00:09:37.560 i ten palec gdzieś tam mi dokuczał, ale stawało się to znośne w takim towarzystwie. 00:09:38.660 --> 00:09:42.220 I gdybym szedł sam, to myślę, że psychicznie byłoby mi znacznie trudniej, 00:09:42.920 --> 00:09:48.100 a tak zawsze można było coś skomentować, pośmiać się z siebie albo z całej sytuacji. 00:09:49.680 --> 00:09:54.520 Zresztą z perspektywy czasu tu też jest coś, co bardzo dobrze wspominam. 00:09:54.520 --> 00:09:58.500 Nie tylko sam wulkan, ale to wspólne przeżywanie całej wyprawy. 00:09:59.600 --> 00:10:06.460 Choć przyznaję, że moje wcześniejsze wyobrażenia o wejściu w czołówce grupy 00:10:06.460 --> 00:10:12.000 szybko przestało być aktualne. 00:10:12.000 --> 00:10:14.010 Ognisko pod wulkanem. 00:10:15.610 --> 00:10:17.550 W końcu dotarliśmy do obozowiska. 00:10:18.830 --> 00:10:20.850 Naszym oczom ukazały się namioty. 00:10:21.670 --> 00:10:25.290 Pierwsze, co pamiętam, to po prostu radość. 00:10:25.290 --> 00:10:34.070 Radość, że na dzisiaj wystarczy, że to dzisiaj już tyle, że możemy sobie wreszcie odpocząć. 00:10:35.150 --> 00:10:39.110 To było takie bardzo przyjemne uczucie, kiedy człowiek jest zmęczony, 00:10:39.610 --> 00:10:42.850 ale wie, że zrobił coś fajnego, że wykonał dobrą pracę. 00:10:45.700 --> 00:10:49.440 Nasz organizator przygotował ognisko, dostaliśmy tam coś do jedzenia. 00:10:50.540 --> 00:10:56.200 Można było posiedzieć przy ognisku, porozmawiać, odpocząć. 00:10:56.200 --> 00:11:01.080 Były też pianki do opiekania nad ogniem i tu taka ciekawostka ode mnie. 00:11:01.260 --> 00:11:03.540 Ja pierwszy raz w życiu jadłem takie pianki z ogniska. 00:11:06.520 --> 00:11:10.900 Niby banalna rzecz, ale jakoś wcześniej nigdy nie miałem okazji, 00:11:14.130 --> 00:11:19.190 więc wyobraźcie sobie tę sytuację, jesteśmy zmęczeni po całym dniu podejścia, 00:11:19.370 --> 00:11:23.490 siedzimy przy ognisku, dookoła góry, naprawdę wysokie. 00:11:24.970 --> 00:11:28.130 Rozmawiamy, śmiejemy się i opiekamy te nasze pianki. 00:11:28.130 --> 00:11:31.110 Naprawdę taka fajna atmosfera. 00:11:32.790 --> 00:11:36.970 Ja jeszcze z dzieciństwa wspominam bardzo dobrze ogniska, 00:11:37.090 --> 00:11:43.240 które trwało wiele godzin z koleżankami czy kolegami. 00:11:45.540 --> 00:11:48.020 Oczywiście nie wszystko było tam tak romantyczne. 00:11:48.820 --> 00:11:52.880 Był też prowizoryczny kibelek obok obozowiska, 00:11:53.240 --> 00:11:56.360 który dość skutecznie przypominał, że jesteśmy jednak w górach, 00:11:56.460 --> 00:11:59.300 a nie w jakimś luksusowym hotelu. 00:11:59.300 --> 00:12:02.600 położony nieco od naszego obozowiska, 00:12:02.940 --> 00:12:05.740 w którym naprawdę ciężko było się załatwić, 00:12:09.660 --> 00:12:12.780 ale właśnie takie szczegóły też tworzą te wspomnienia. 00:12:14.720 --> 00:12:19.780 Tam w tym kibelku prywatność była bardzo ograniczona, 00:12:20.040 --> 00:12:21.880 powiem tak ogólnikowo. 00:12:25.000 --> 00:12:27.040 Siedzieliśmy przy ognisku ze świadomością, 00:12:27.200 --> 00:12:29.780 że rano, a właściwie jeszcze w środku nocy, 00:12:29.780 --> 00:12:33.900 że trzeba będzie wstać i ruszyć na sam szczyt Acatenango, 00:12:34.700 --> 00:12:37.500 bo plan był taki, żeby znaleźć się tam na wschód słońca, 00:12:37.940 --> 00:12:39.100 a nawet chwilę przed. 00:12:41.370 --> 00:12:43.170 Na razie jednak mogliśmy odpocząć 00:12:43.170 --> 00:12:47.230 i wtedy jeszcze nie wiedziałem, że najważniejszy moment tej całej wyprawy 00:12:47.990 --> 00:12:51.590 wydarzy się, zanim w ogóle rozpoczniemy to końcowe podejście. 00:12:53.110 --> 00:12:55.130 Huk, którego nie zapomnę. 00:12:55.930 --> 00:12:57.370 Wróćmy na chwilę do tej nocy. 00:12:57.710 --> 00:12:59.290 Spaliśmy w namiocie po trzy osoby 00:12:59.290 --> 00:13:04.360 i nagle potężny wybuch. 00:13:05.880 --> 00:13:10.940 To nie był jakiś odległy pomruk, który można zignorować i spać dalej. 00:13:11.080 --> 00:13:15.100 Ten dźwięk był tak silny, że błyskawicznie poderwaliśmy się z miejsc, 00:13:16.100 --> 00:13:18.040 wybiegliśmy we trójkę na zewnątrz 00:13:19.000 --> 00:13:21.720 i wtedy zobaczyłem erupcję. 00:13:22.180 --> 00:13:25.260 Czerwona lawa wystrzeliła wysoko do góry, 00:13:26.100 --> 00:13:28.680 a następnie opadała i spływała po stoku Fuego, 00:13:29.420 --> 00:13:36.520 stopniowo tracąc swój blask, to było coś zupełnie innego niż oglądanie nagrania na YouTube. 00:13:37.480 --> 00:13:46.060 I jeszcze ten palący ból w głowie, pulsujący w tym wszystkim, obok tego huku. 00:13:49.330 --> 00:13:54.770 I nie da się tego zobaczyć na nagraniu, bo to nigdy nie będzie to samo, 00:13:55.570 --> 00:14:01.610 tak, jak nie da się o czymś do końca opowiedzieć, nie przeżywając tego niestety, 00:14:01.950 --> 00:14:06.230 więc to wszystko będzie mimo wszystko ograniczone, czy gdzieś jak będziecie słuchać na Spotify'u. 00:14:06.710 --> 00:14:10.990 Bo na filmie widzicie obraz, możecie nawet usłyszeć dźwięk, 00:14:12.190 --> 00:14:13.710 ale tam wszystko dzieje się naprawdę. 00:14:14.030 --> 00:14:18.030 Jesteście w środku nocy, na zboczu sąsiedniego wulkanu 00:14:18.030 --> 00:14:23.090 i nagle jeszcze tacy oszołomieni z bólem głowy, 00:14:23.090 --> 00:14:28.370 że słyszycie taki huk i instynktownie wyskakujecie ze śpiworów, z namiotu, 00:14:28.970 --> 00:14:34.450 a później patrzycie w tę czerń, jak ziemia dosłownie wyrzuca z siebie rozżarzoną lawę. 00:14:35.150 --> 00:14:41.470 W pierwszej chwili nie wiecie, o co chodzi, obok większość osób wypadło z tych namiotów 00:14:41.470 --> 00:14:50.850 i oni też stoją tacy zdezorientowani, lekko przerażeni i patrzą w ciszy. 00:14:52.520 --> 00:14:57.940 Nie potrafię tego porównać do żadnego innego doświadczenia z moich podróży do dzisiaj. 00:15:03.870 --> 00:15:08.850 I jeszcze na moment wrócę do tego bólu głowy, bo to jest bardzo zabawna historia, 00:15:09.010 --> 00:15:19.720 która do tej pory mnie trochę rozśmiesza, więc wrócę na chwilę do tej bolącej głowy i Pawła. 00:15:20.060 --> 00:15:25.800 To jest chyba jedna z najbardziej nierealnych, absurdalnych historii z całego wyjazdu, 00:15:25.800 --> 00:15:29.480 bo ja miałem cały czas ze sobą środki przeciwbólowe, 00:15:29.540 --> 00:15:32.520 jakiś Ibuprom czy inne tabletki już w tej chwili 00:15:32.700 --> 00:15:34.060 nie jestem w stanie sobie przypomnieć. 00:15:34.720 --> 00:15:38.980 I mogłem spróbować, taki miałem plan, żeby sobie pomóc, 00:15:39.160 --> 00:15:42.740 w razie czego po prostu na chorobę wysokościową. 00:15:44.100 --> 00:15:47.940 Tylko Paweł powiedział mi, że gdzieś czytał, 00:15:48.920 --> 00:15:52.940 że bardzo ważne jest, żeby na tej górze takich leków nie brać. 00:15:52.940 --> 00:15:55.880 I ja go zapytałem od razu, no ale dlaczego? 00:15:57.220 --> 00:16:04.600 A on mówi, że nie pamięta, ale czytał, że właśnie tak trzeba uważać na to. 00:16:06.610 --> 00:16:07.430 No i co zrobiłem? 00:16:07.750 --> 00:16:12.730 Ja nie jestem wielkim fanem, więc raczej nie przyjmę tabletki, niż przyjmę. 00:16:12.870 --> 00:16:18.090 Staram się pocierpieć aż do tego takiego momentu kulminacyjnego, 00:16:18.090 --> 00:16:26.450 kiedy już nie jestem w stanie przeżyć i kręci mi się w głowie, zbiera mnie na wymioty 00:16:26.450 --> 00:16:30.830 i wtedy jeszcze cierpię te 30 minut, zanim w ogóle tabletka zadziała, 00:16:30.910 --> 00:16:32.330 więc nie wziąłem tych tabletek. 00:16:33.130 --> 00:16:37.150 Męczyłem się z tym bólem głowy niesamowicie i do końca. 00:16:39.010 --> 00:16:43.190 Po powrocie już na dół, jak mieliśmy internet, sprawdziliśmy temat 00:16:43.190 --> 00:16:47.710 i okazało się, że Paweł zapamiętał to dokładnie odwrotnie, niż powinien. 00:16:48.450 --> 00:16:55.710 A ja się niepotrzebnie męczyłem, bo chodziło tam, żeby właśnie bardzo ważny jest, 00:16:55.830 --> 00:16:57.470 żeby te tabletki wziąć. 00:16:59.410 --> 00:17:04.190 Oczywiście trochę się z tego śmialiśmy, ale jakby już to całe doświadczenie było za nami, 00:17:04.310 --> 00:17:09.310 więc nie miało już wielkiego znaczenia i nie miałem do niego żadnego żalu o to. 00:17:10.290 --> 00:17:13.510 bo po pierwsze sam mogłem to sprawdzić wcześniej, 00:17:14.950 --> 00:17:18.790 a po drugie też cała wyprawa była jego pomysłem od początku. 00:17:19.130 --> 00:17:23.270 Gdybym miał zapamiętać Pawłowi jedną rzecz z tego wyjazdu, 00:17:23.370 --> 00:17:26.930 to zdecydowanie nie byłyby te nieszczęsne tabletki. 00:17:29.250 --> 00:17:34.910 Tylko to, że dzięki jego pomysłowi przeżyłem coś tak niesamowitego. 00:17:36.940 --> 00:17:39.180 Najtrudniejsze miało jednak dopiero nadejść, 00:17:39.180 --> 00:17:45.670 Bo tej nocy czekało nas jeszcze wejście na sam szczyt Acatenango. 00:17:46.650 --> 00:17:49.290 Musieliśmy ruszyć przed wschodem słońca. 00:17:51.560 --> 00:17:55.320 I właśnie ten fragment zapamiętałem jako jedno z najtrudniejszych, 00:17:55.420 --> 00:18:00.160 a momentami również najbardziej niepokojących. 00:18:02.590 --> 00:18:07.210 Zerwaliśmy się w środku nocy jeszcze niewyspani z bólem głowy, 00:18:07.950 --> 00:18:12.870 na dworze ciemno, bardzo ciemno, praktycznie nic nie widać. 00:18:15.540 --> 00:18:21.420 ścieżka była słabo widoczna, a kamienie osuwały się autentycznie, 00:18:21.600 --> 00:18:30.300 uciekały spod nóg, co chwilę było słychać, jak ktoś się osuwa, spada nieco w dół 00:18:30.300 --> 00:18:35.180 i wraca na ścieżkę. Co gorsze, nie miałem własnej latarki czołowej. 00:18:36.300 --> 00:18:39.440 Z tego, co dzisiaj pamiętam, to większość osób ich nie miała. 00:18:40.300 --> 00:18:44.060 I to był mój duży błąd w całych przygotowaniach, 00:18:44.260 --> 00:18:49.560 tego żałuję bardziej niż na przykład niewziętych tabletek. 00:18:49.760 --> 00:18:53.920 Przed wyprawą widziałem informację, że warto zabrać latarkę, 00:18:54.000 --> 00:18:55.620 zresztą Paweł mi nawet o tym powiedział, 00:18:56.740 --> 00:18:59.860 ale potraktowałem to właśnie jako coś, co dobrze mieć, 00:19:00.420 --> 00:19:05.340 ale nie jest to rzecz absolutnie niezbędna. 00:19:05.340 --> 00:19:12.200 i wydawało mi się, że będą jakieś pochodnie, że organizator zapewni dobre oświetlenie. 00:19:12.400 --> 00:19:15.860 Zasadniczo wyobrażałem sobie, że to jest bardziej zorganizowane. 00:19:17.140 --> 00:19:17.640 No więc nie. 00:19:19.180 --> 00:19:24.020 Część osób miała czołówki, ale ich światło było bardzo słabe, takie punktowe. 00:19:25.100 --> 00:19:29.560 Jak szliśmy po tej ścieżce gęsiego, to w zasadzie tego światła nie było widać. 00:19:30.420 --> 00:19:34.400 Ja i tak miałem to szczęście, że szedłem za Pawłem, który miał swoją latarkę, 00:19:34.400 --> 00:19:36.860 więc mogłem minimalnie coś zobaczyć 00:19:36.860 --> 00:19:41.260 i próbowałem korzystać z tego fragmentu ścieżki, który oświetlał. 00:19:42.020 --> 00:19:46.500 Tyle, że kiedy idziecie w ciemności po stromym kamienistym terenie, 00:19:46.640 --> 00:19:48.240 to nie zawsze wystarcza. 00:19:48.440 --> 00:19:50.920 Kilka razy, co najmniej, nogi mi się obsunęły, 00:19:51.080 --> 00:19:53.540 traciłem równowagę, osuwałem się z kamieniami 00:19:55.100 --> 00:20:02.800 i czułem już tak z tyłu głowy gdzieś na plecach taki strach, 00:20:02.800 --> 00:20:09.780 że może mi się za chwilę naprawdę ta noga osunąć i popłynę gdzieś tam niżej. 00:20:11.200 --> 00:20:14.800 Nie tylko dlatego, że byłem zmęczony, że szumiało mi w głowie, 00:20:15.680 --> 00:20:18.260 miałem świadomość, że nie widzę dokładnie, gdzie stawiam nogi, 00:20:19.280 --> 00:20:22.500 a jednocześnie nie było za bardzo, jak się wycofać z tego. 00:20:24.160 --> 00:20:29.020 Pamiętam też bardzo mocno takie poczucie osamotnienia wtedy. 00:20:30.330 --> 00:20:33.670 Niby idziecie w grupie, niby obok są inni ludzie, 00:20:34.670 --> 00:20:39.310 ale w tej ciemności szliśmy gęsiego już nie tak jak wcześniej, 00:20:42.060 --> 00:20:46.820 i ledwo w tej ciemności całej widzicie inne osoby. 00:20:47.400 --> 00:20:51.780 Każdy tam był skupiony na siebie, na własnych krokach, 00:20:52.000 --> 00:20:54.440 własnym wysiłku, na tym, żeby dotrzeć wyżej. 00:20:55.340 --> 00:20:58.840 Tam już raczej nie było rozmów, śmiechu. 00:20:58.840 --> 00:21:04.580 Miałem wrażenie, że gdybym gdzieś się osunął, 00:21:04.800 --> 00:21:08.060 to pozostali mogliby nawet tego od razu nie zauważyć. 00:21:09.120 --> 00:21:12.540 Oczywiście to było moje odczucie w tym momencie, nie wiem, jak by się stało, 00:21:13.760 --> 00:21:16.220 ale ja dobrze zapamiętałem te myśli. 00:21:17.920 --> 00:21:22.480 Właśnie wtedy docierało do mnie, jak bardzo nie doceniłem tej wyprawy przed wyjazdem, 00:21:23.120 --> 00:21:28.960 bo niedawno myślałem, że bez większego trudu będę wchodził jako jeden z pierwszych. 00:21:28.960 --> 00:21:36.950 A teraz walczyłem o to, żeby po ciemku bezpiecznie postawić stopę, 00:21:36.950 --> 00:21:41.500 czy kolejny krok. 00:21:41.500 --> 00:21:43.860 Wschód słońca, na który zdążyliśmy. 00:21:45.520 --> 00:21:49.640 I w końcu dotarliśmy na szczyt, zdążyliśmy na wschód Słońca. 00:21:50.760 --> 00:21:53.120 To było niesamowite uczucie. 00:21:54.100 --> 00:21:59.000 Z jednej strony nasze ogromne zmęczenie, z drugiej satysfakcja, 00:21:59.000 --> 00:22:03.200 Ja, że jednak daliśmy radę, że mimo wszystkich trudności, 00:22:03.480 --> 00:22:06.420 mimo bólu i tego nocnego podejścia, jesteśmy na górze. 00:22:07.520 --> 00:22:09.560 I przed nami zaczyna wschodzić słońce. 00:22:11.100 --> 00:22:15.440 Pamiętam widok wulkanów, pamiętam tę przestrzeń, 00:22:15.440 --> 00:22:19.260 której wcześniej podczas podejścia przez las po prostu nie było widać. 00:22:20.060 --> 00:22:23.540 I pamiętam ciarki, nie tylko ze względu na sam widok, 00:22:23.640 --> 00:22:28.100 ale też świadomość tego, ile wysiłku 00:22:29.000 --> 00:22:33.420 Przez te dwa dni kosztowało nas dotarcie w to miejscu. 00:22:34.520 --> 00:22:39.420 A wtedy Fuego znowu zaczął się do nas odzywać, było słychać jego erupcję. 00:22:40.560 --> 00:22:44.300 Z wulkanu wydobywały się gazy, pojawiała się lawa 00:22:44.300 --> 00:22:46.460 i stojąc na samym szczycie Acatenango, 00:22:47.340 --> 00:22:50.440 miałem wrażenie, że Fuego znajduje się naprawdę blisko. 00:22:50.920 --> 00:22:53.440 Nie było już drzew, które ograniczałyby widok, 00:22:54.080 --> 00:22:57.260 po prostu staliśmy i patrzyliśmy na aktywny wulkan. 00:22:57.260 --> 00:23:07.390 To jest taka chwila, której nie daje się oddać zdjęciem, 00:23:07.490 --> 00:23:11.690 mimo że na zdjęciu mam uwieczniony moment wybuchu lawy. 00:23:12.290 --> 00:23:16.350 Można było zrobić piękne zdjęcie wschodu słońca, można nagrać erupcję, 00:23:17.330 --> 00:23:21.310 ale trudno przekazać to całe doświadczenie, te wszystkie emocje. 00:23:21.310 --> 00:23:28.590 jednocześnie i wschód słońca, i to światło żółte, i uśmiechy ludzi dookoła, 00:23:28.890 --> 00:23:37.470 którzy też, tak jak ja, dali radę, i nie da się tego połączyć w jedno zdjęcie, 00:23:37.550 --> 00:23:41.950 nawet nie da się tego zawrzeć wszystkiego w jednym wideo, 00:23:42.570 --> 00:23:49.830 no bo jak zawrzeć całe emocje nagromadzone, cały ból, cały wysiłek włożony w to, 00:23:49.830 --> 00:23:52.270 to żeby tam być. Nie da się tego zrobić. 00:23:54.070 --> 00:23:58.210 Zmęczenie, które macie w nogach, strach, który czuliście jeszcze chwilę wcześniej, 00:23:58.590 --> 00:24:03.230 satysfakcję, że dotarliście i ten dźwięk, bo dźwięk Fuego 00:24:03.750 --> 00:24:09.270 to coś, co zostało ze mną chyba równie mocno, jak sam widok tej lawy. 00:24:13.820 --> 00:24:18.780 I tu jeszcze krótki komentarz, bo to nie jest tak, że to jest rzecz niemożliwa. 00:24:18.780 --> 00:24:25.060 ale oczywiście też można wejść na górę, każdy ma jakieś swoje cele. 00:24:25.520 --> 00:24:28.820 Dla jednego to będzie wyższa góra, dla drugiej osoby niższa. 00:24:31.290 --> 00:24:39.600 Dla mnie osobiście było to coś wyjątkowego i był to realnie duży wysiłek. 00:24:41.100 --> 00:24:43.500 A potem trzeba było jeszcze zejść. 00:24:45.000 --> 00:24:52.400 Wiele osób, planując wejście na górę, skupia się na tym, jak trudne będzie zdobycie tego szczytu. 00:24:53.020 --> 00:24:53.880 Ja też tak robiłem. 00:24:55.260 --> 00:24:58.900 Tyle, że potem trzeba jeszcze wrócić na dół. 00:25:00.300 --> 00:25:03.860 W moim wypadku zejście okazało się naprawdę bolesne. 00:25:04.200 --> 00:25:10.400 Szliśmy szybciej niż podczas podejścia, bo mieliśmy teraz całą trasę do pokonania i mniej czasu. 00:25:11.360 --> 00:25:15.760 a przy schodzeniu pracują trochę inne mięśnie, inaczej obciążamy nasze stawy 00:25:15.760 --> 00:25:21.020 i mi jest trudniej schodzić. 00:25:22.440 --> 00:25:27.760 Ja już czułem cały wcześniejszy wysiłek, wciąż bolał mnie palec 00:25:30.990 --> 00:25:34.690 i zaczęły mnie jeszcze boleć kolana. 00:25:34.950 --> 00:25:38.870 Odczuwałem też nadwyrężenie w okolicy pachwiny, jak to ja zwykle mam. 00:25:40.990 --> 00:25:43.590 Choć najważniejsza część wyprawy była już za nami, 00:25:43.590 --> 00:25:49.830 więc tego nie dało się już nam zabrać, tego, że zdobyliśmy ten szczyt, że widzieliśmy to, co widzieliśmy, 00:25:50.150 --> 00:25:53.390 to fizycznie wcale nie było nam łatwiej. 00:25:54.230 --> 00:26:00.410 To nie jest krótka wycieczka na jakąś niewielką górkę, zwłaszcza jeśli nie chodzicie regularnie po górach, 00:26:00.530 --> 00:26:03.430 tak jak ja i nie jesteście przyzwyczajeni do takiego wysiłku. 00:26:03.430 --> 00:26:13.370 Dla mnie to było naprawdę wymagające doświadczenie mimo że na tych naszych wyprawach chodziliśmy regularnie w ciągu dnia 00:26:13.370 --> 00:26:21.430 myślę, że około 15 km, 20 km to jednak nie było to samo co wejście pod taką górę. 00:26:22.270 --> 00:26:27.310 Ale czy żałowałem? Ani przez chwilę, nie było takiej chwili, żebym żałował. 00:26:27.310 --> 00:26:33.480 Czy zrobiłbym to drugi raz? To jest ciekawa odpowiedź. 00:26:34.620 --> 00:26:39.080 Dochodzimy do pytania, które wydaje mi się bardzo ciekawe. 00:26:39.640 --> 00:26:43.340 Czy gdybym dziś miał okazję jeszcze raz wejść na Acatenango, zrobiłbym to? 00:26:44.980 --> 00:26:47.560 Wiecie co? Chyba nie. 00:26:50.900 --> 00:26:53.620 Ale nie dlatego, że wyprawa była zbyt trudna, 00:26:53.920 --> 00:26:57.640 nie dlatego, że mi się nie podobało, wręcz przeciwnie, 00:26:57.640 --> 00:27:03.700 bo to było jedno z najbardziej wyjątkowych doświadczeń podróżniczych w moim życiu. 00:27:05.840 --> 00:27:08.680 Odwiedziłem wiele różnych zakątków świata, 00:27:08.840 --> 00:27:12.560 zobaczyłem mnóstwo ciekawych miejsc, poznałem mnóstwo ciekawych ludzi, 00:27:14.260 --> 00:27:21.070 a jednak ta wyprawa bardzo mocno zapisała mi się w pamięci, więc dlaczego? 00:27:25.000 --> 00:27:26.140 Bo ja już to przeżyłem. 00:27:27.260 --> 00:27:30.820 Już widziałem Fuego wyrzucający lawę w środku nocy, 00:27:30.820 --> 00:27:36.720 Już słyszałem ten potężny huk, już stałem na szczycie Acatenango o wschodzie słońca, 00:27:36.920 --> 00:27:40.340 zmęczony, ale szczęśliwy, że zdążyliśmy. 00:27:42.060 --> 00:27:45.820 Nie wiem, czego miałbym oczekiwać od drugiego wejścia, 00:27:46.620 --> 00:27:49.700 bo za pierwszym razem wszystko było dla mnie niespodzianką, 00:27:49.780 --> 00:27:50.640 wszystko było nowe. 00:27:51.880 --> 00:27:55.120 Nawet nie wiedziałem, że ten wulkan rzeczywiście będzie wyrzucał lawę. 00:27:55.920 --> 00:28:02.080 Jak gdybym poszedł drugi raz, wiedziałbym już, jak wygląda ta trasa, 00:28:02.440 --> 00:28:10.000 jak ciężkie jest podejście, jak wygląda obozowisko, mógłby się zmienić kolor namiotu, 00:28:10.120 --> 00:28:16.420 mogłoby się zmienić miejsce tego obozowiska, ale mniej więcej wiedziałbym z czym się będę mierzył, 00:28:16.480 --> 00:28:21.360 jak to będzie wyglądać. Być może byłoby to bardziej ekscytujące, 00:28:21.360 --> 00:28:25.500 być może trochę mniej, być może wtedy Fuego nie wybuchałby tak intensywnie, 00:28:25.680 --> 00:28:29.160 być może wybuchałby bardziej, ale wiedziałbym, czego się spodziewać. 00:28:33.060 --> 00:28:38.240 Ale czy przeżywałbym to tak samo? Nie sądzę. 00:28:39.960 --> 00:28:43.200 Miałem kiedyś trochę podobne doświadczenie ze Sri Lanką. 00:28:44.080 --> 00:28:47.120 Doskonale wspominałem swoją pierwszą podróż do tego kraju. 00:28:50.200 --> 00:28:55.040 Samotną wówczas i pojechałem tam drugi raz z Pawłem. 00:28:56.200 --> 00:28:59.240 i nadal było bardzo ciekawie, nadal było, co oglądać. 00:28:59.520 --> 00:29:02.560 Oczywiście ja tam byłem w innym momencie, 00:29:04.120 --> 00:29:08.920 życia tam miałem inne troszkę oczekiwania, 00:29:11.330 --> 00:29:15.050 ale mimo wszystko, mimo tych wszystkich rzeczy, które się zmieniły, 00:29:15.510 --> 00:29:17.490 miałem tam jeszcze jakieś problemy zdrowotne, 00:29:18.130 --> 00:29:22.010 to mimo tego wszystkiego nie czułem już tych samych emocji. 00:29:23.480 --> 00:29:29.100 Może tak jak zacząłem sobie o tym myśleć, może Sri Lanka się zmieniła, 00:29:29.360 --> 00:29:33.280 bo byliśmy trochę w innych miejscach, to fakt, trochę inną Sri Lankę zobaczyliśmy, 00:29:34.980 --> 00:29:38.780 a może to ja się zmieniłem, trudno mi powiedzieć. 00:29:45.600 --> 00:29:50.620 Tak jak mówię, może sam wulkan zaskoczył by mnie czymś innym, 00:29:51.000 --> 00:29:56.740 ale ja zrozumiałem, że nie zawsze da się powtórzyć to samo doświadczenie. 00:29:56.740 --> 00:30:00.220 Nawet jeśli wrócimy dokładnie w to samo miejsce. 00:30:00.440 --> 00:30:03.220 Ja też kiedyś wróciłem do Yangshuo, w Chinach, 00:30:03.760 --> 00:30:07.260 do miasteczka, które mi się bardzo kiedyś podobało. 00:30:07.860 --> 00:30:12.640 I zostało w mojej pamięci, w moich wspomnieniach, jako takie wyjątkowe, 00:30:13.330 --> 00:30:17.880 to takie, niektórzy to Chińczycy nazywają polskim Zakopanem. 00:30:21.310 --> 00:30:23.560 I wróciłem w to miejsce wiele lat później 00:30:24.230 --> 00:30:27.040 i zobaczyłem zupełnie inne miasteczko. 00:30:27.040 --> 00:30:36.760 No, nadal ciekawe, ale było już takie skażone, nie wiem, czy to dobre słowo, 00:30:36.900 --> 00:30:43.440 ale takiego użyję, miało wiele takich galerii typowych, jakieś Zara, 00:30:44.020 --> 00:30:50.700 jakieś inne rozpoznawalne marki w każdym razie i to już nie było to samo miasteczko. 00:30:50.740 --> 00:30:54.960 Nadal bardzo interesujące, nadal ciekawe, ale już inne niż miałem 00:30:54.960 --> 00:30:59.540 w tych wspomnieniach kilkanaście, w zasadzie lat wcześniej. 00:31:00.800 --> 00:31:08.860 Kiedy było jeszcze takie bardziej dzikie, bardziej egzotyczne, 00:31:09.060 --> 00:31:10.720 to chyba lepsze nawet słowo do tego. 00:31:14.160 --> 00:31:18.060 Dlatego myślę, że niektóre podróże po prostu warto pozostawić 00:31:18.060 --> 00:31:22.920 w pamięci takimi, jakie były, nie próbować ich poprawiać na siłę, 00:31:23.140 --> 00:31:25.980 nie próbować jeszcze raz odtwarzać tych samych emocji. 00:31:26.660 --> 00:31:31.740 i tak po czasie zostają te najlepsze emocje. 00:31:32.040 --> 00:31:35.600 Tylko po prostu cieszyć się, że mieliśmy okazję coś takiego przeżyć. 00:31:39.550 --> 00:31:40.990 Ale jest jeden wyjątek. 00:31:43.660 --> 00:31:46.480 Bo gdyby kiedyś tak sobie dzisiaj myślę, 00:31:46.760 --> 00:31:49.360 mój syn powiedział, że chciałby wejść na Acatenango 00:31:49.830 --> 00:31:51.080 i zobaczyć Fuego 00:31:52.160 --> 00:31:56.440 i powiedziałby, że chciałby to zrobić właśnie ze mną, 00:31:56.500 --> 00:31:58.000 że brakuje mu tego towarzystwa, 00:31:58.000 --> 00:32:02.040 a to jest bardzo prawdopodobne, że ja bym poszedł, 00:32:02.580 --> 00:32:07.180 bo to też zmieniłoby trochę perspektywy. 00:32:09.420 --> 00:32:13.400 Bo wtedy nie szedłbym już po to, żeby ponownie przeżyć własną przygodę, 00:32:13.560 --> 00:32:19.340 chociaż trochę tak, bo coś przeżywa się razem w pewnym towarzystwie, 00:32:19.580 --> 00:32:21.680 ale musiałaby być to ważna osoba. 00:32:22.580 --> 00:32:25.440 Nie poszedłbym już tak po prostu dla siebie tylko. 00:32:25.440 --> 00:32:35.150 I też chciałbym zobaczyć, jak on przeżywałby swoją. 00:32:35.150 --> 00:32:37.070 Czy warto wejść na Acatenango? 00:32:38.210 --> 00:32:41.910 Jeśli ktoś zapytałby mnie dzisiaj, czy polecam taką wyprawę, 00:32:42.570 --> 00:32:47.930 to powiedziałbym mu: jeśli czujesz, że chcesz tam pójść, to idź. 00:32:49.310 --> 00:32:54.210 Oczywiście odpowiednio się przygotuj, nie powtarzaj moich błędów. 00:32:54.710 --> 00:33:00.250 Nie rób tak jak ja, który potraktował czołówkę jako opcjonalny dodatek, 00:33:00.250 --> 00:33:09.140 weź dobre buty, weź też pod uwagę swoją kondycję, wysokość, warunki 00:33:09.140 --> 00:33:12.240 i to, że trekking jest naprawdę wymagający. 00:33:13.900 --> 00:33:18.420 Weź koniecznie tabletki na ból głowy i doczytaj o tym. 00:33:21.610 --> 00:33:25.230 Ale jeśli będziesz miał taką możliwość i będziesz gotowy na ten wysiłek, 00:33:25.370 --> 00:33:27.990 to uważam, że warto, oczywiście też względy bezpieczeństwa, 00:33:28.130 --> 00:33:31.090 bo ja nie śledzę tego na bieżąco, jaka sytuacja teraz, 00:33:31.090 --> 00:33:37.380 więc to zawsze ryzyko, zawsze ryzyko musicie sami ważyć, 00:33:41.560 --> 00:33:48.460 ale jest tak, że jeżeli rozważacie pod kątem tego, co przeżyjecie, 00:33:48.940 --> 00:33:52.120 jakichś atrakcji, jakichś wrażeń, to uważam, że warto, 00:33:52.640 --> 00:33:56.940 bo to jest coś, co z dużym prawdopodobieństwem zapamiętasz bardzo długo. 00:33:57.340 --> 00:34:02.680 Ja oczywiście nie wiem, co lubisz najbardziej, nie wiem, czym się ekscytujesz, 00:34:02.680 --> 00:34:09.380 więc muszę to trochę generalizować i tak ogólnikowo odpowiedzieć, 00:34:09.640 --> 00:34:15.440 bo każdy lubi inne rzeczy trochę, ale wydaje mi się, że to będzie też coś, 00:34:15.640 --> 00:34:19.860 o czym później będziesz opowiadał, czy opowiadała. 00:34:21.540 --> 00:34:25.960 Też jest całkiem prawdopodobne, że to będzie coś, o czym będziesz śnić. 00:34:27.240 --> 00:34:31.420 Dla mnie Acatenango jest wyjątkowe z jeszcze jednego powodu. 00:34:31.420 --> 00:34:38.780 podróżując po świecie, łatwo trafić do miejsc, które na Instagramie wyglądają jak z bajki. 00:34:41.360 --> 00:34:47.440 Widzicie zdjęcia, oglądacie piękne filmy, wyobrażacie sobie, jak fantastycznie będzie tam pojechać, 00:34:48.940 --> 00:34:58.660 a później docieracie na miejsce i okazuje się, że rzeczywistość nie zawsze dorównuje tym wyobrażeniom, 00:34:58.660 --> 00:35:01.020 że to jest coś innego, że kolory są nie takie, 00:35:02.540 --> 00:35:04.860 że tak naprawdę dookoła jest mnóstwo osób, 00:35:04.860 --> 00:35:07.360 których nie było widać na zdjęciu, 00:35:07.520 --> 00:35:09.220 że to jest tylko perspektywa, 00:35:11.140 --> 00:35:14.480 że na przykład jakaś rzeźba wcale tak nie wygląda, 00:35:14.780 --> 00:35:17.860 bo jest bardzo mała albo prawie jej nie widać. 00:35:19.780 --> 00:35:23.480 Zdjęcia były pięknie wykadrowane, kolory podbite, 00:35:24.860 --> 00:35:27.440 atmosfera jest zupełnie inna, bo dookoła są ludzie, 00:35:27.440 --> 00:35:30.060 gdzie nie da się zrobić w praktyce tego zdjęcia, 00:35:30.160 --> 00:35:32.180 nie czekając kilku godzin. 00:35:36.410 --> 00:35:40.550 Największe wrażenie robiło to na ekranie smartfona. 00:35:43.440 --> 00:35:47.720 A z Acatenango miałem odwrotne doświadczenie. 00:35:49.180 --> 00:35:51.420 Ja właściwie nie miałem wielkich oczekiwań, 00:35:51.460 --> 00:35:55.040 nie wiedziałem, co dokładnie zobaczę, zaufałem Pawłowi, 00:35:55.680 --> 00:35:58.380 a rzeczywistość okazała się znacznie bardziej niezwykła, 00:35:58.420 --> 00:36:00.580 niż mogłem przypuszczać, 00:36:00.580 --> 00:36:09.760 bo żadne zdjęcie, nawet te, które mam, mimo że ono przywoła moje emocje, 00:36:09.840 --> 00:36:13.620 to nie odda tego, jak budzicie się w namiocie od huku aktywnego wulkanu 00:36:13.620 --> 00:36:20.560 i jeżeli tego nie przeżyjecie, to to nie naciśnie to zdjęcie na odpowiednie struny 00:36:20.560 --> 00:36:26.640 i nie przypomni Wam o tym, czego nie przeżyjecie, czego nie przeżyliście wcześniej. 00:36:26.640 --> 00:36:32.600 Jak wybiegacie na zewnątrz i widzicie czerwoną lawę wystrzeliwującą w ciemne niebo, 00:36:33.020 --> 00:36:38.400 jak kilka godzin później zmęczeni i trochę przestraszeni nocnym podejściem 00:36:38.400 --> 00:36:46.180 stajecie na szczycie, kiedy wschodzi słońce i rozświetla skały na żółto. 00:36:47.240 --> 00:36:52.020 To nie jest atrakcja, która wygląda wyjątkowo tylko na Instagramie. 00:36:52.200 --> 00:36:55.880 Nawet ba, powiem, że ona gorzej wygląda na Instagramie. 00:36:55.880 --> 00:36:59.740 Przynajmniej z tą technologią, jaka istniała wtedy, 00:37:04.780 --> 00:37:08.920 ale ta atrakcja naprawdę taka jest i wywołuje prawdziwe emocje. 00:37:08.960 --> 00:37:12.840 Dlatego mimo bólu głowy, tego rozbitego palucha, 00:37:14.120 --> 00:37:17.380 zmęczenia, problemów podczas nocnego podejścia 00:37:17.380 --> 00:37:22.340 i późniejszego bólu kolan nie zamieniłbym tej wyprawy na żadną łatwiejszą. 00:37:23.780 --> 00:37:28.060 A czy chciałbym przeżyć ją ponownie? Nie muszę. 00:37:28.060 --> 00:37:32.520 Wystarczy mi, że kiedy zamykam oczy i przypominam sobie tamtą noc, 00:37:33.840 --> 00:37:39.320 nadal pamiętam ten huk i tę czerwoną lawę spływającą po zboczu Fuego. 00:37:40.180 --> 00:37:47.460 To jedna z tych rzeczy, które zostają z człowiekiem. Na zawsze.